Dressuur is communicatie
Laurens van Lieren

De omgang met en het rijden van paarden vind ik prachtig! Niet alleen omdat ik dressuursport leuk vind, maar vooral door de levenslessen die je gaandeweg leert. Er is geen andere tak van sport waar je zoveel leert over (non-verbale) communicatie. Communicatie is één van de allerbelangrijkste vaardigheden in ons bestaan!

Wij mensen gebruiken woorden en denken vaak dat die allesbepalend zijn om een bepaalde boodschap over te brengen, maar in de communicatie met paarden gaat het juist om alle ándere aspecten. En die blijken ook in onze menselijke communicatie onmisbaar. De intentie die doorklinkt in onze woorden, lichaamstaal of zelfs intonatie zijn stuk voor stuk belangrijker dan de woorden die we gebruiken. Essentieel is de kunst van het luisteren en begrijpen, nog voordat je zelf signalen of commando’s geeft. Daarbij gaat het om de balans tussen inlevingsvermogen en leiderschap. En het dient dus ook in die volgorde te gebeuren. Eerst luisteren en begrijpen oftewel het paard aanvoelen, en vervolgens sturen en leiding geven. Zoals een dokter eerst een correcte Dressuur is communicatie diagnose moet stellen, voordat hij een behandeling kan voorschrijven. Het principe is heel simpel, maar de uitvoering vergt een grote mate van emotionele volwassenheid. Meestal luisteren we met de intentie om te antwoorden, in plaats van de ander echt te willen horen en begrijpen. We zijn bezig met wat we zelf willen bereiken en ons eigen belang, in plaats van eerst te begrijpen vanuit welk punt de ander de situatie ervaart. Ik moet eerlijk zeggen dat ik in dit opzicht zelf nog minder goed ben in de omgang met mensen dan met paarden. Vooral bij mensen die dichtbij staan en met wie ik een emotionele band heb, reageer ik snel vanuit mijn eigen emotie. Ik geloof dat ik op dat vlak beter met paarden kan communiceren. Als een paard kijkerig is bijvoorbeeld, ben ik enorm effectief in het oplossen daarvan. Ik heb respect voor het feit dat het een vluchtdier is en begrijp dat er iets langs de baan is wat zijn aandacht trekt of hem ongerust maakt. Ik ben zijn coach en help hem met zijn onzekerheid door hem leiding te geven. Ik ben redelijk streng als hij mijn hulpen neigt te negeren, heel streng als hij tegen mijn hulpen ingaat, maar ook direct weer vriendelijk en liefdevol op het moment dat het paard zijn angsten overwint en mij gehoorzaamt. Op die manier laat ik het paard ervaren dat datgene waarvoor hij angstig was niet daadwerkelijk bedreigend is, en dat hij mij daarin kan vertrouwen als leider. Maar ook dat hij gerespecteerd wordt, dat zijn angsten of ‘ongehoorzaamheden’ niet fout zijn, waardoor hij zich veilig voelt om zichzelf te kunnen zijn. Door wederzijds respect kweek je een band van wederzijds vertrouwen. En uiteindelijk krijg je dan een heel mooi partnerschap, waarin spanningen heel snel afgevloeid en opgelost kunnen worden. Ooit hoop ik eenzelfde mate van volwassenheid in de grote mensenwereld te mogen bereiken…

Lees meer over:






EVENEMENTEN VOOR JOU


Dressuur is communicatie
Laurens van Lieren

De omgang met en het rijden van paarden vind ik prachtig! Niet alleen omdat ik dressuursport leuk vind, maar vooral door de levenslessen die je gaandeweg leert. Er is geen andere tak van sport waar je zoveel leert over (non-verbale) communicatie. Communicatie is één van de allerbelangrijkste vaardigheden in ons bestaan!

Wij mensen gebruiken woorden en denken vaak dat die allesbepalend zijn om een bepaalde boodschap over te brengen, maar in de communicatie met paarden gaat het juist om alle ándere aspecten. En die blijken ook in onze menselijke communicatie onmisbaar. De intentie die doorklinkt in onze woorden, lichaamstaal of zelfs intonatie zijn stuk voor stuk belangrijker dan de woorden die we gebruiken. Essentieel is de kunst van het luisteren en begrijpen, nog voordat je zelf signalen of commando’s geeft. Daarbij gaat het om de balans tussen inlevingsvermogen en leiderschap. En het dient dus ook in die volgorde te gebeuren. Eerst luisteren en begrijpen oftewel het paard aanvoelen, en vervolgens sturen en leiding geven. Zoals een dokter eerst een correcte Dressuur is communicatie diagnose moet stellen, voordat hij een behandeling kan voorschrijven. Het principe is heel simpel, maar de uitvoering vergt een grote mate van emotionele volwassenheid. Meestal luisteren we met de intentie om te antwoorden, in plaats van de ander echt te willen horen en begrijpen. We zijn bezig met wat we zelf willen bereiken en ons eigen belang, in plaats van eerst te begrijpen vanuit welk punt de ander de situatie ervaart. Ik moet eerlijk zeggen dat ik in dit opzicht zelf nog minder goed ben in de omgang met mensen dan met paarden. Vooral bij mensen die dichtbij staan en met wie ik een emotionele band heb, reageer ik snel vanuit mijn eigen emotie. Ik geloof dat ik op dat vlak beter met paarden kan communiceren. Als een paard kijkerig is bijvoorbeeld, ben ik enorm effectief in het oplossen daarvan. Ik heb respect voor het feit dat het een vluchtdier is en begrijp dat er iets langs de baan is wat zijn aandacht trekt of hem ongerust maakt. Ik ben zijn coach en help hem met zijn onzekerheid door hem leiding te geven. Ik ben redelijk streng als hij mijn hulpen neigt te negeren, heel streng als hij tegen mijn hulpen ingaat, maar ook direct weer vriendelijk en liefdevol op het moment dat het paard zijn angsten overwint en mij gehoorzaamt. Op die manier laat ik het paard ervaren dat datgene waarvoor hij angstig was niet daadwerkelijk bedreigend is, en dat hij mij daarin kan vertrouwen als leider. Maar ook dat hij gerespecteerd wordt, dat zijn angsten of ‘ongehoorzaamheden’ niet fout zijn, waardoor hij zich veilig voelt om zichzelf te kunnen zijn. Door wederzijds respect kweek je een band van wederzijds vertrouwen. En uiteindelijk krijg je dan een heel mooi partnerschap, waarin spanningen heel snel afgevloeid en opgelost kunnen worden. Ooit hoop ik eenzelfde mate van volwassenheid in de grote mensenwereld te mogen bereiken…

Lees meer over: